Człowiek rozpoczyna życie w momencie poczęcia jako pojedyncza komórka o średnicy około 0,1 mm. W chwili połączenia się męskiej i żeńskiej komórki rozrodczej rozpoczyna życie nowa istota ludzka. Już wtedy określone zostają między innymi: płeć, kolor oczu, włosów i skóry, budowa ciała, krzepkie zdrowie lub skłonność do pewnych chorób.

W trzecim tygodniu życia zaczyna bić serce człowieka. Krew krąży w nieskomplikowanym zamkniętym układzie naczyń krwionośnych oddzielonych barierą łożyska od układu krążenia matki. Zaczyna kształtować się mózg dziecka. Wykształca się pierwotny rdzeń kręgowy z zawiązkami żeber.

W czwartym tygodniu dziecko mierzy około pół centymetra. Posiada główkę, tułów i zawiązki górnych kończyn. Istnieją już pierwotne nerki, wątroba, przewód pokarmowy, naczynia krwionośne, serce.

W drugim miesiącu życia ciało dziecka nabiera zaokrąglonych kształtów, wypełnia się mięśniami. Człowiek wykonuje swe pierwsze ruchy (matka odczuwa ruchy dziecka zazwyczaj dopiero w 4-5 miesiącu ciąży). W tym też okresie wykształcają się linie papilarne[1] człowieka, ten nie do podrobienia "dowód osobisty" każdego z nas. W drugim miesiącu żołądek zaczyna wydzielać soki trawienne, wątroba wytwarza krwinki a nerki usuwają z krwi zbędne produkty przemiany materii. Kształtuje się szkielet człowieka. Długość dziecka - około 3 cm.

W trzecim miesiącu życia dziecka wykształcone są już wszystkie organy, układy, jak u dorosłego człowieka. Dziecko potrafi zginać nogi, obracać stopy, zginać i prostować palce u stóp, marszczyć czoło. W trzecim miesiącu zakończona jest budowa strun głosowych, receptorów smakowych, gruczołów ślinowych. Widoczne są już różnice anatomiczne pomiędzy chłopczykami i dziewczynkami. Nieomal cała powierzchnia ciała dziecka ma zdolność odczuwania dotyku. Dziecko reaguje na bodźce zewnętrzne. W chwili zagrożenia, niepokoju akcja serca dziecka ulega gwałtownemu przyśpieszeniu, a po zniknięciu zagrożenia dziecko uspokaja się. W rozwoju fizycznym i zachowaniu się dziecka uwidaczniają się charakterystyczne, indywidualne cechy zgodne z odziedziczonym wzorem, i tak np. wyraz twarzy trzymiesięcznego dziecka przypomina wyraz twarzy jego rodziców. Długość człowieka około 9 cm.

W czwartym miesiącu dziecko wzrasta szybko i osiąga połowę długości noworodka, tj. około 20-25 cm (waga nie przekracza 170 g). Taki intensywny rozwój wymaga dostarczenia dziecku odpowiedniej ilości substancji odżywczych, które dziecko pobiera z organizmu matki za pośrednictwem łożyska. Należy wyraźnie podkreślić fakt biologicznej odrębności dwóch istot ludzkich: matki i dziecka. Dziecko nigdy nie jest częścią organizmu matki. Dziecko poczęte żyje w łonie matki, z organizmu matki, poprzez łożysko, pobiera substancje odżywcze, ale jest odrębną istotą ludzką (o różnym od matczynego kodzie genetycznym, często posiadającą także grupę krwi różną od grupy krwi matki).

Piąty i szósty miesiąc

W piątym miesiącu zaczynają rosnąć włosy, pojawiają się rzęsy, kościec dziecka nabiera odpowiedniej twardości.

W szóstym miesiącu długość dziecka wynosi około 35 cm, zaś jego waga około 500 gramów.

Siódmy, ósmy i dziewiąty miesiąc

W ciągu tych trzech miesięcy ciężar i długość dziecka zwiększają się najwięcej w stosunku do całego życia płodowego.

Po dziewięciu miesiącach życia dziecko, rodząc się, opuszcza łono matki. Nowo narodzony człowiek - ważący około 3200-3500 g i mający około 52-56 cm długości - wymagać będzie jeszcze przez długi okres czasu troskliwej opieki, pielęgnacji rodziców, a jego psycho-fizyczny rozwój zostanie zakończony dopiero za około 20 lat.

[1] Linie na skórze dłoni i stóp mające trwały i u każdego odmienny układ.