Piotr naszych czasów

List Episkopatu Polski

Umiłowani w Panu Siostry i Bracia!

W dziejach naszego narodu istnieje wiele ważnych dat. Dziesięć lat temu doszła jeszcze jedna, i to niezwykle radosna: 16 października 1978 r. Każdy Polak kojarzy sobie z tym dniem wybór Karola Kardynała Wojtyły na papieża - pierwszego z rodu Polaków. Wspominamy to wydarzenie nie tylko raz w roku, ale również w szesnasty dzień każdego miesiąca, gromadząc się liczniej w naszych świątyniach na modlitwie w intencji drogiego naszym sercom Jana Pawła II. Wspieramy go także codziennym pacierzem i ofiarowanym cierpieniem.

W bieżącym roku dzień 16 października przynosi ze sobą dziesięciolecie pontyfikatu Jana Pawła II. W takich okolicznościach Kościół poczuwa się do modlitwy dziękczynnej do uroczystego Te Deum laudamus - "Ciebie, Boga, wysławiamy". W chórze dziękczynnych modłów nutą szczególnej radości niech zabrzmi głos Kościoła w Ojczyźnie Papieża.

Ciebie, Boga wysławiamy - za ten pomyślny dla Kościoła i radosny dla nas wybór Jana Pawła II na kolejnego następcę świętego Piotra! Ciebie, Boga wysławiamy-za siedem encyklik tego Papieża, za Jego orędzia, listy i adhortacje! Ciebie, Boga, wysławiamy za Jego tak liczne podróże apostolskie, za wszystkie audiencje na Placu Świętego Piotra i w auli Pawła VI, za każdy gest Jego ojcowskiej dobroci, za każdy uśmiech i każde słowo! Z sercami wezbranymi wdzięcznością wysławiamy Cię, Boże, za to, żeś nam ocalił tego Papieża po zamachu na Jego życie! Jako Polacy dziękujemy Ci, Boże, szczególnie za to, że już trzy razy posłałeś Go do naszego kraju, by tutaj krzepił nas swoim słowem i wskazywał właściwą drogę pośród naszych narodowych problemów!

Drodzy Bracia i Siostry! Wdzięczni Bogu za Jego łaski tak szczodrze rozlewane na Kościół przez posługę papieską Jana Pawła II, wniknijmy umysłem i sercem w to, co jest pasterską troską obecnego Papieża.

Jan Paweł II chce skierować całą ludzkość i każdego człowieka ku Chrystusowi Odkupicielowi (RH 18), ku Któremu - jak sam wyznał w swojej pierwszej encyklice - kieruje swoje serce (RH 1). A czyni to zawierzając Matce Chrystusa i Kościoła (RH 1) ludy i narody na wszystkich kontynentach. Stąd też i proklamowany razem z encykliką o Matce Odkupiciela Rok Maryjny, będący jednym z etapów przygotowujących nas do jubileuszu dwutysiąclecia narodzenia Chrystusa. W tym celu Ojciec Święty przypomina nam w swych encyklikach: o Bożym Miłosierdziu, o Duchu Świętym w życiu Kościoła i świata, o Apostołach Słowian - Cyrylu i Metodym, których ogłosił patronami Europy. Daje też wyraz zrozumienia sytuacji współczesnego człowieka, gdy w encyklikach Laborem exercens i Sollicitudo rei socialis w imię Boże odzywa się w sprawach społecznych. Jego troska o Kościół, o ludzkość, o zbawienie każdego człowieka zawarta w znanym Jego zawołaniu: "Otwórzcie drzwi Chrystusowi!"-powinna być i naszą troską.

Gdy wspominamy dziś to wszystko, co przyszło przez dziesięcioletnią posługę papieską Jana Pawła II jako dobro i szczególna łaska Boża dla całego Kościoła, a przez to i dla całej ludzkości, ze szczególną radością wspominamy to, co przez Jego posługę przyszło specjalnie dla nas jako Kościoła w Polsce. Z pamięci naszej nie umkną przecież trzy historyczne spotkania Papieża - Polaka z Rodakami na Ziemi Ojczystej - spotkania obfitujące w tyle podniosłych i wzruszających przeżyć! Ogromnie bogate jest przesłanie papieskie zawarte w Jego homiliach i przemówieniach. Staraliśmy się je rozważać i przyjdzie nam do niego niejednokrotnie wracać. Dziś weźmy pod uwagę tę Jego wypowiedź, którą usłyszeliśmy w Warszawie na zakończenie Kongresu Eucharystycznego: "Nie zapominajcie, że nasza własna polska Ojczyzna wciąż potrzebuje nowej ewangelizacji. Podobnie jak cała chrześcijańska Europa. Po setkach lat - i tysiącleciach wciąż na nowo! Cała Europa stała się kontynentem nowego wielkiego wyzwania dla Ewangelii. I Polska też!" A w homilii podczas Mszy świętej z Pierwszą Komunią świętą dla dzieci w Łodzi powiedział: "Wiarygodnie i skutecznie ewangelizują świat jedynie ci, którzy najpierw ewangelizują samych siebie poprzez ciągłe zgłębianie prawd wiary i życie w miłości Boga i bliźniego".

Skutkiem ewangelizacji jest wiara i życie w łasce uświęcającej, a owocem działania łaski w duszach ludzkich jest świętość. Wszyscy jesteśmy powołani do świętości (KK 39), ale niektórzy członkowie Kościoła zajaśnieli cnotami w stopniu heroicznym i stali się wzorami dla innych, a także naszymi orędownikami u Boga. Znaleźli się tacy i w polskim narodzie. W czasie pierwszej pielgrzymki do Polski Ojciec Święty przypomniał postać świętego Stanisława Biskupa, którego 900-ną rocznicę śmierci męczeńskiej wtedy obchodziliśmy. Podczas drugiej i trzeciej pielgrzymki ogłosił nowymi błogosławionymi Kościoła tych, którzy żyjąc na naszej Ziemi Ojczystej osiągnęli świętość w stopniu dającym podstawę do wyniesienia ich na ołtarze. Na dziesięciolecie [259]pontyfikatu Jana Pawła II też nie zabrakło takiej postaci. W dniu 16 października odbędzie się w Rzymie beatyfikacja Sługi Bożego o. Honorata Koźmińskiego, kapłana z Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów, który żył na polskiej ziemi w latach 1829-1916. (...)

Ojcu Świętemu życzymy wiele lat życia i następnych radosnych jubileuszy. Matce Najświętszej zawierzamy po synowsku oddanego Jej Papieża oraz te nasze życzenia wraz z modlitwami. A Wam, umiłowane Dzieci Boże, z serca błogosławimy na to dzisiejsze radosne dziękczynienie i na całe życie szczerze oddane Bogu: W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.

Białystok, dnia 18 czerwca 1988 r.

Podpisali: Kardynałowie, Arcybiskupi i Biskupi Polscy