W roku 1981 została afiliowana do Rzymskiej Prymarii MI pierwsza w Kanadzie siedziba kanoniczna, przy polskim kościele Matki Boskiej Częstochowskiej w Montrealu. Do MI garną się chętnie Kanadyjczycy francuskiego pochodzenia, zwłaszcza czytelnicy popularnego pisma "Jésus, Marie et notre temps", które za patrona ma bł. Maksymiliana i co miesiąc zamieszcza jego "słowo", zresztą całe pismo jest przesiąknięte jego duchem. Po zamachu na Ojca Świętego M. T. Chevalier, dyrektorka, pisała: "Znamy dosyć naszego Papieża, by wiedzieć, że jest on z rodu Montfortów i Kolbów"; jego cierpienie, przyjęte z wiarą i miłością, posłuży do tryumfu Kościoła. Przy swym artykule dała
"słowo naszego Patrona", tym razem dwa cytaty:" Niepokalana musi być i to jak najprędzej Królową wszystkich..." i "...pod Jej sztandarem rozegra się walna bitwa i zatkniemy Jej znaki na twierdzach króla ciemności". W zebraniach MI uczestniczy bp A. M. Cimichella. Wiosną 1980 roku bawił w Kanadzie teolog francuski o. H. Manteau-Bonamy, dominikanin, wygłaszając w różnych miejscach około 30 odczytów o Niepokalanej według nauki o. Maksymiliana. "Jestem - pisze on do nas - oczarowany tym apetytem maryjnym tysięcy ludzi, do których mogłem mówić; nieraz miałem przed sobą 700 osób!"
Centrala MI w Stanach Zjednoczonych od paru lat znajduje się w Libertyville (Chicago), gdzie nadal wydaje miesięcznik "Immaculata" i książki religijne. Obecnie przygotowuje pełne wydanie pism o. Kolbego po angielsku. Już po raz siódmy organizuje miesięczne kursy dla animatorów MI spośród młodzieży. Stwierdza, że "ideały bł. Maksymiliana i jego bohaterskie życie silnie pociągają młodzież" i że "nasza młodzież może się zdobyć na całkowite oddanie".
Rzecz godna uwagi: około 20% uczestników kursów obiera życie zakonne lub wstępuje do seminarium. W roku 1980 starały się bliżej zapoznać z ideałem MI prowincje franciszkańskie w USA. W dniu 7 maja tegoż roku prowincja Św. Bonawentury poświęciła się oficjalnie Niepokalanej, niemal dosłownie według aktu bł. Maksymiliana. O. A. Romb, prowincjał, zachęcił przy tej okazji, by nosić Cudowny Medalik i odmawiać codziennie akt strzelisty MI. Oddanie to uważa za szczyt swej posługi prowincjalskiej. "Z wielu innymi - wyznaje - widzę w całkowitym poświęceniu się Maryi ważny środek odnowy i rozkwitu Zakonu".
Pierwszy ubiegłoroczny numer meksykańskiego Rycerza przyniósł następującą wiadomość: "Za łaską Pana naszego Jezusa Chrystusa, dzięki opiece Najświętszej Maryi Panny... i wstawiennictwu bł. Maksymiliana Kolbego w roku 1980 zostały erygowane kanonicznie trzy filie MI", a sześć dalszych jest w przygotowaniu. Przedtem utworzono już w Meksyku ponad 30 takich filii, czyli ośrodków MI." Upojeni nektarem jedynej i niezrównanej czystości Matki Bożej - czytamy w artykule wstępnym numeru majowego z 1980 roku - bądźmy Jej wasalami, by służyć Jej bez zastrzeżeń, w Jej tajemnicy Towarzyszki Boskiego Syna i Współodkupicielki". "Bohaterem tej nowej krucjaty miłości" jest o. Maksymilian, a filarami MI - pokora i posłuszeństwo. MI w Meksyku pozostaje pod opieką braci mniejszych. Od kilku lat pracują tam również franciszkanie konwentualni z Sycylii, którzy w Valle d’Aragon wznieśli "Ośrodek Społeczny Bł. Maksymiliana".
Misja Katolicka Bł. Maksymiliana Kolbego, założona przed 7 laty przez franciszkanów polskich w Brazylii środkowej (stan [77]Goias) -prowadzi duszpasterstwo w 6 parafiach, a od trzech lat oddziałuje na cały kraj przez miesięcznik Rycerz Niepokalanej (w języku portugalskim). Wydaje go Jardim da Imaculada (Ogród Niepokalanej), jak nazwano Niepokalanów zbudowany w Cidade Ocidental, niedaleko stolicy. Nakład obecny wynosi 17 500 egzemplarzy. W związku z krzewiącym się w Brazylii sekciarstwem pismo prowadzi w ostatnim czasie kampanię uświadamiającą wiernych o błędach i szkodliwości sekt, a jednocześnie wzywa ich do modlitwy, aby " Niepokalana, zatroskana o zbawienie wszystkich swych dzieci w całym świecie, rozproszyła wszelkie mroki błędu i wprowadziła każdego na drogę prawdy i życia". O. A. Januszewicz, dyrektor, poleca się modlitwie całej MI, "aby MI brazylijska stanęła godnie w szeregu z innymi w szerzeniu królestwa Niepokalanej w duszach". W dniu 15 sierpnia 1981 roku została afiliowana do Prymarii rzymskiej siedziba MI w Niepokalanowie brazylijskim.
19 października 1980 roku nastąpiło uroczyste otwarcie Maryjnego Ośrodka Misyjnego "O. Kolbe" w Olavarria, który ma być Niepokalanowem argentyńskim, "odpowiedzią na troskę misyjną Kościoła i bł. Kolbego", "latarnią morską nadziei dla ludu argentyńskiego i kuźnią chrześcijaństwa autentycznego i zaangażowanego", jak podkreślił przy poświęceniu o. L. Faccenda, franciszkanin, założyciel instytutu MI Misjonarek Niepokalanej O[jca] Kolbego, które zbudowały ten ośrodek. Pracują one w Argentynie Już ponad 10 lat, wydając pismo "Milicia Mariana", organizując rekolekcje i kursy dla różnych stanów, czyniąc wypady apostolskie na tereny najbardziej zaniedbane. W roku 1981 przystąpiły do wydania książki pt. Maryja gwiazda ewangelizacji w duchowości o. M. Kolbego. "W tej duchowości - pisze autor o. C. Miglioranza, franciszkanin - cechy maryjne są ściśle powiązane z życiem osobistym i z działalnością apostolską, tworząc razem zwarty blok idei i praktyki".
Bł. Maksymilian znany jest i ceniony również w innych krajach Ameryki Łacińskiej. Na przykład szerzą jego cześć w Boliwii franciszkanie polscy, którzy zamierzają otworzyć radiostację dla celów apostolskich. W Kolumbii powstało seminarium franciszkańskie pod wezwaniem Bł. Maksymiliana. Nawet na Antylach holenderskich są Soldanan na Inmaculada (rycerze Niepokalanej). Dwaj seminarzyści z El Salvador proszą Rzym o książki o o. Kolbem; słyszeli o nim od przełożonych i wtedy zrodziło się w nich, jak piszą, "słodkie uczucie dla o. Kolbego i wielki podziw dla jego wspaniałomyślnej ofiary i męczeństwa", pragną przeto poznać bliżej jego duchowość maryjną.
Cdn.